Αδελφοί μου,
η σημερινή ευαγγελική περικοπή, την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα, μας φέρνει μπροστά σε ένα γεγονός συγκλονιστικό αλλά και βαθιά παρηγορητικό. Μας παρουσιάζει τη φυγή του Ιωσήφ, της Παναγίας και του Θείου Βρέφους στην Αίγυπτο. Μόλις οι Μάγοι αναχώρησαν, άγγελος Κυρίου φάνηκε στον Ιωσήφ και του είπε: «Σήκω, πάρε το παιδί και τη μητέρα του και φύγε στην Αίγυπτο, γιατί ο Ηρώδης ζητά να το σκοτώσει». Και ο Ιωσήφ, χωρίς να διστάσει, μέσα στη νύχτα, υπακούει και αναχωρεί.
Την ώρα εκείνη, αδελφοί μου, ξεκινά ο πρώτος διωγμός του Χριστού. Ο Ηρώδης, άνθρωπος σκληρός και φιλόδοξος, δεν αντέχει την ιδέα πως γεννήθηκε άλλος «βασιλιάς». Θολωμένος από τον φθόνο και τη φιλαρχία, δίνει τη φρικτή διαταγή να θανατωθούν όλα τα παιδιά της Βηθλεέμ κάτω των δύο ετών. Σπαρακτική η εικόνα που περιγράφει ο ευαγγελιστής: «Φωνὴ ἐν Ῥαμᾷ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ῥαχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς». Ένας ανείπωτος πόνος, μια τραγωδία που δείχνει πόσο σκοτεινή μπορεί να γίνει η καρδιά του ανθρώπου, όταν κυριαρχείται από τον εγωισμό.
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σκοτεινή νύχτα, λάμπει η παρουσία του Θεού. Ο Ηρώδης οργανώνει, υπολογίζει, σχεδιάζει το κακό, αλλά ο Θεός επεμβαίνει. Ένας άγγελος, ένα όνειρο, μια υπακοή, και το Θείο Βρέφος σώζεται. Ο Ηρώδης νόμιζε ότι μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο σχέδιο του Θεού, και όμως, αποτυγχάνει οικτρά. Διότι, όπως και τότε, έτσι και πάντοτε, ο Θεός έχει τον τελευταίο λόγο στην ιστορία.
Το μήνυμα για μας είναι ξεκάθαρο: ο Θεός σώζει. Όταν μένουμε κοντά Του, κανένα σκοτάδι, καμιά απειλή, καμιά συκοφαντία ή αδικία δεν μπορεί να μας καταστρέψει. Ο Θεός δεν μας υπόσχεται ζωή χωρίς δοκιμασίες, αλλά μας βεβαιώνει ότι δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ μέσα σ’ αυτές. Είναι ο Θεός που μιλά «μυστικά», που καθοδηγεί, που προστατεύει, που σώζει στη σωστή ώρα.
Και όταν τελικά πέθανε ο Ηρώδης, ο άγγελος ξανά φανερώνεται: «Σήκω, πάρε το παιδί και τη μητέρα του, και πήγαινε στη γη του Ισραήλ». Ο Ιησούς επιστρέφει, κατοικεί στη Ναζαρέτ, και αρχίζει σιωπηλά το έργο Του. Ο Ηρώδης, ο ισχυρός, έχει πεθάνει. Ο Χριστός, το παιδίον το ταπεινό, ζει και θα βασιλεύει αιώνια.
Αδελφοί μου,
η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ο κόσμος πάντοτε θα έχει «Ηρώδηδες»,ανθρώπους που διώκουν, που σκοτώνουν την αλήθεια, που θέλουν να σβήσουν τον Χριστό από τις καρδιές. Αλλά ο Χριστός πάντοτε θα νικά. Εκείνος που φυγαδεύτηκε σαν παιδί, γίνεται ο σωτήρας του κόσμου. Εκείνος που κινδύνευσε από τον φθόνο, γίνεται ο Κύριος της ζωής και του θανάτου.
Μην φοβόμαστε λοιπόν. Όποιο κι αν είναι το σκοτάδι, ο Χριστός είναι «ὁ Ναζωραῖος», ο Νικητής της ιστορίας. Εκείνος που δεν σκοτώνει, αλλά δίνει ζωή. Εκείνος που δεν εκδικείται, αλλά σώζει. Εκείνος που μένει αιώνια μαζί με όσους Τον εμπιστεύονται.
Ας Τον κρατήσουμε κι εμείς μέσα στη δική μας «Αίγυπτο», μέσα στις δυσκολίες, στις ανασφάλειες, στους φόβους μας. Ας υπακούσουμε όπως ο Ιωσήφ, ας Τον ακολουθήσουμε όπως η Παναγία, κι ας πιστέψουμε πως, όσο ο Χριστός είναι μαζί μας, κανένας Ηρώδης δεν μπορεί να μας αγγίξει.
Ἀμήν.
