Αδελφοί μου,
σήμερα η Εκκλησία μας πανηγυρίζει τα Άγια Θεοφάνεια, τη φανέρωση του Θεού στον κόσμο. Δεν εορτάζουμε απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά ζούμε ένα μυστήριο που αφορά άμεσα τη ζωή μας. Ο Χριστός κατεβαίνει στα νερά του Ιορδάνη και εκεί αποκαλύπτεται ο Τριαδικός Θεός: ο Πατέρας μαρτυρεί από τον ουρανό, ο Υιός βαπτίζεται, και το Άγιο Πνεύμα καταβαίνει εν είδει περιστεράς.
Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι αναμάρτητος, δεν έχει ανάγκη μετανοίας, δεν έχει τίποτε να καθαριστεί. Κι όμως, προσέρχεται στο βάπτισμα του Ιωάννη. Όπως μας διδάσκουν οι άγιοι Πατέρες, δεν βαπτίζεται για τον εαυτό Του, αλλά για εμάς. Κατεβαίνει στα νερά όχι για να λάβει αγιασμό, αλλά για να αγιάσει τα νερά και μαζί τους ολόκληρη την κτίση. Παίρνει επάνω Του την ανθρώπινη πτώση, τη δική μας αμαρτία, τον δικό μας θάνατο, για να μας χαρίσει ζωή.
Ανεβαίνει αμέσως από το νερό. Αυτό το «αμέσως» δεν είναι μια απλή λεπτομέρεια. Φανερώνει ότι ο Χριστός δεν κρατείται από την αμαρτία, δεν Τον δεσμεύει τίποτε. Και όμως, με αυτή την ελεύθερη κάθοδό Του στα νερά, σηκώνει το βάρος όλων μας. Εκεί, στον Ιορδάνη, αρχίζει φανερά το έργο της σωτηρίας του κόσμου.
Την ώρα εκείνη ανοίγουν οι ουρανοί, που τους είχε κλείσει η ανυπακοή του Αδάμ. Ο ουρανός δεν είναι πια κλειστός για τον άνθρωπο. Αυτό είναι το μεγάλο μήνυμα των Θεοφανείων: ο δρόμος προς τον Θεό έχει ξανανοίξει. Ό,τι συνέβη στον Ιορδάνη προαναγγέλλει αυτό που ζήσαμε κι εμείς στο δικό μας βάπτισμα. Και σε εμάς άνοιξαν οι ουρανοί, και σε εμάς δόθηκε το Άγιο Πνεύμα, και σε εμάς ακούστηκε, όχι με φωνή αλλά με χάρη, ότι γινόμαστε παιδιά του Θεού.
Το Άγιο Πνεύμα καταβαίνει εν είδει περιστεράς. Όχι για να αγιάσει τον Χριστό, αλλά για να Τον φανερώσει. Για να μη μείνει καμία αμφιβολία: Αυτός που βαπτίζεται είναι ο Υιός του Θεού, ο Αγαπητός. Και η μορφή της περιστεράς δεν είναι τυχαία. Μας θυμίζει ότι η χάρη του Θεού αναπαύεται σε καρδιά καθαρή, απλή και ταπεινή. Όπως τότε, την εποχή του Νώε, η περιστερά ανήγγειλε το τέλος του κατακλυσμού, έτσι και εδώ αναγγέλλεται το τέλος του κατακλυσμού της αμαρτίας και η αρχή της νέας ζωής.
Αδελφοί μου,
όλα αυτά δεν είναι μακριά από εμάς. Σήμερα, εδώ στην Κέρκυρα, στο νησί μας που περιβάλλεται από το νερό, η εορτή των Θεοφανείων αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Τα νερά του Ιονίου αγιάζονται, όχι απλώς συμβολικά, αλλά πραγματικά, γιατί ο Χριστός αγίασε όλη την κτίση. Η θάλασσα που μας περιβάλλει, που άλλοτε γίνεται γαλήνια και άλλοτε ταραγμένη, μας θυμίζει τη δική μας ψυχή. Και ο Χριστός έρχεται να την ειρηνεύσει, να τη φωτίσει, να τη μεταμορφώσει.
Τα Θεοφάνεια είναι πρόσκληση να θυμηθούμε ποιοι είμαστε. Να θυμηθούμε το βάπτισμά μας, την υιοθεσία μας, την τιμή που μας χάρισε ο Θεός. Δεν είμαστε απλώς άνθρωποι αυτού του κόσμου, είμαστε βαπτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδος. «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε». Αυτό δεν είναι μια ωραία φράση, αλλά τρόπος ζωής.
Έχουμε λοιπόν ευθύνη να κρατήσουμε καθαρό τον χιτώνα του βαπτίσματός μας. Όχι με μια ηθική τελειότητα που δεν μπορούμε να φτάσουμε, αλλά με μετάνοια, ταπείνωση και εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού. Να σηκωνόμαστε κάθε φορά που πέφτουμε, να επιστρέφουμε στον Χριστό, να αφήνουμε τη χάρη Του να μας ανακαινίζει.
Σήμερα «επεφάνη η χάρις του Θεού η σωτήριος πάσιν ανθρώποις». Ας Τον αφήσουμε να φανερωθεί και στη δική μας ζωή. Ας γίνει η καρδιά μας ένας μικρός Ιορδάνης, όπου θα κατεβαίνει ο Χριστός και θα μας χαρίζει φως, ειρήνη και ελπίδα.
Αμήν.
