Αδελφοί μου,
στο σημερινό Ευαγγέλιο ακούμε τη μαρτυρία του Ιωάννη του Προδρόμου για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Δεν ακούμε απλώς μια περιγραφή ενός γεγονότος, αλλά μια ομολογία πίστεως. Ο Ιωάννης δεν μιλά θεωρητικά. Μιλά ως αυτόπτης μάρτυρας. «Είδα», λέει. Και αυτό που είδε, το μεταφέρει στην Εκκλησία.
«Να ο αμνός του Θεού που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου». Με αυτή τη φράση ο Ιωάννης φανερώνει ποιος είναι ο Χριστός και ποιο είναι το έργο Του. Δεν ήρθε απλώς να διδάξει, ούτε μόνο να δώσει παράδειγμα ζωής. Ήρθε για να σηκώσει την αμαρτία του κόσμου. Ο αμνός παραπέμπει στη θυσία. Όπως ο αμνός της Παλαιάς Διαθήκης προσφερόταν για τον λαό, έτσι και ο Χριστός προσφέρεται για όλη την ανθρωπότητα.
Ο Χριστός δεν αφαιρεί απλώς την αμαρτία σαν κάτι εξωτερικό. Τη σηκώνει επάνω Του. Μπαίνει ο ίδιος μέσα στην τραγωδία του ανθρώπου, για να τη θεραπεύσει από μέσα. Όπως λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, «το γαρ απρόσληπτον, αθεράπευτον». Ο Χριστός προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση, για να τη θεραπεύσει.
Ο Ιωάννης συνεχίζει και λέει: «Αυτός είναι για τον οποίον είπα, ύστερα από μένα έρχεται ένας άντρας που πριν από μένα έχει υπάρξει». Εδώ φανερώνεται το μυστήριο του Χριστού. Έρχεται μετά τον Ιωάννη χρονικά, αλλά είναι πριν από αυτόν αιώνια. Είναι άνθρωπος πραγματικός, αλλά και Υιός του Θεού. Δεν είναι απλώς ένας προφήτης ή ένας δίκαιος άνθρωπος. Είναι ο προαιώνιος Λόγος του Πατέρα.
Ο ίδιος ο Ιωάννης ομολογεί με ταπείνωση: «Και εγώ δεν τον ήξερα». Δεν μιλά από ανθρώπινη γνώση ή συγγένεια. Ο Θεός είναι εκείνος που του αποκαλύπτει ποιος είναι ο Χριστός. Και το σημείο της αποκάλυψης είναι το Άγιο Πνεύμα. «Είδα το Πνεύμα να κατεβαίνει σαν περιστέρι από τον ουρανό και να μένει πάνω του».
Το «να μένει» έχει μεγάλη σημασία. Το Πνεύμα δεν περνά απλώς. Δεν εμφανίζεται στιγμιαία. Μένει επάνω στον Χριστό. Αυτό δείχνει ότι ο Χριστός είναι η μόνιμη κατοικία του Αγίου Πνεύματος. Εκείνος που βαπτίζεται στον Ιορδάνη δεν αγιάζεται, αλλά αγιάζει. Δεν δέχεται το Πνεύμα για τον εαυτό Του, αλλά για να το χαρίσει στον κόσμο.
Γι’ αυτό ο Ιωάννης λέει: «Αυτός είναι που βαπτίζει με Πνεύμα Άγιο». Το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν βάπτισμα μετανοίας. Το βάπτισμα του Χριστού είναι βάπτισμα ζωής. Δεν καθαρίζει μόνο το παρελθόν, αλλά δίνει στον άνθρωπο νέα ύπαρξη. Τον κάνει μέλος του σώματος του Χριστού, μέλος της Εκκλησίας.
Και η μαρτυρία του Ιωάννη κορυφώνεται: «Είδα και μαρτύρησα ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού». Αυτή είναι η πίστη της Εκκλησίας. Όχι ιδέα, όχι φιλοσοφία, αλλά μαρτυρία. Ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού που φανερώθηκε στον κόσμο για τη σωτηρία μας.
Αδελφοί μου, το Ευαγγέλιο αυτό δεν αφορά μόνο ένα γεγονός του παρελθόντος. Μας αφορά σήμερα. Και εμείς καλούμαστε να σταθούμε όπως ο Ιωάννης, όχι να κρατήσουμε τον Χριστό για τον εαυτό μας, αλλά να Τον δείξουμε στη ζωή μας. Να μπορούμε, με τον τρόπο μας, να λέμε: «Να ο αμνός του Θεού».
Και αυτό γίνεται όταν ζούμε με μετάνοια, ταπείνωση και πίστη. Όταν αφήνουμε τον Χριστό να σηκώνει και τη δική μας αμαρτία. Όταν δεν στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις, αλλά στη χάρη Του.
Σε λίγο θα σταθούμε μπροστά στο Άγιο Ποτήριο. Εκεί θα συναντήσουμε τον ίδιο Αμνό του Θεού, που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου και προσφέρεται για τη ζωή μας. Ας πλησιάσουμε με πίστη, με συνείδηση καθαρή και με καρδιά ανοιχτή, ώστε η μαρτυρία του Ιωάννη να γίνει και δική μας εμπειρία.
Αμήν.
