Αδελφοί μου,
Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή μάς φέρνει στον ναό της Ιερουσαλήμ, σαράντα μέρες μετά τη Γέννηση του Χριστού. Η Παναγία και ο Ιωσήφ φέρνουν τον Υιό του Θεού για να τον αφιερώσουν στον Κύριο. Ο Χριστός, αν και αναμάρτητος, υπακούει στον νόμο, δείχνοντας ότι η πίστη δεν είναι τυπικό ή τυπική θρησκευτικότητα, είναι ζωντανή σχέση με τον Θεό.
Στο ναό βρίσκουμε τον Συμεών και την Άννα. Δύο άνθρωποι που περίμεναν και προσδοκούσαν τη σωτηρία, καθοδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα. Ο Συμεών παίρνει τον Χριστό στην αγκαλιά του και λέει: «Νύν απολύεις τον δούλο σου εν ειρήνη», γιατί είδε με τα μάτια του το φως που φωτίζει όλα τα έθνη.
Και σήμερα, αδελφοί μου, βλέπουμε μια κοινωνία που μοιάζει σκοτεινή. Η νεολαία ζει με ανασφάλεια, χωρίς προοπτική, πολλές φορές μακριά από αξίες και πνευματικά ιδανικά. Οι ενήλικες προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα, πολλές φορές αδιάφοροι για ό,τι δεν τους αφορά άμεσα. Η τρίτη ηλικία νιώθει απομονωμένη, και δεν βρίσκει χαρά ούτε στη ζωή της ούτε στις κοινότητες γύρω της. Όλοι γύρω μας μοιάζουν να κινούνται σε έναν κύκλο ατομισμού, αδιαφορίας και κυνισμού, και πολλοί ζητούν μόνο «να μην τους ενοχλήσεις», να ζουν άταραχα, χωρίς εσωτερική αναζήτηση ή πίστη.
Κι όμως, η Υπαπαντή μάς δείχνει την αλήθεια: υπάρχει φως που δεν εξαρτάται από τον κόσμο γύρω μας. Ο Χριστός είναι το φως που φωτίζει τον άνθρωπο, ακόμη κι αν γύρω του όλοι κλείνουν τα μάτια τους. Όπως ο Συμεών και η Άννα έμειναν σταθεροί στην πίστη τους μέσα σε δύσκολες συνθήκες, έτσι και εμείς μπορούμε να δούμε και να δεχθούμε τον Χριστό, χωρίς να μας νοιάζει η αδιαφορία ή η κριτική των άλλων.
Στη σημερινή Ελλάδα, όπου η πλειοψηφία φαίνεται να ζει μόνο για τον εαυτό της ή για ιδέες που δεν αγγίζουν την καρδιά, η πίστη μας καλεί να μην παραδοθούμε στη μιζέρια ή την αδιαφορία. Η νεολαία χρειάζεται καθοδήγηση που δεν θα είναι «ευχολόγιο», αλλά ζωντανό παράδειγμα. Οι ενήλικες χρειάζονται θάρρος να σταθούν όρθιοι παρά τις δυσκολίες. Και η τρίτη ηλικία μπορεί να γίνει φάρος, όπως η Άννα, διδάσκοντας με την προσευχή και την εμπειρία της, ακόμη κι αν ο κόσμος γύρω φαίνεται να αγνοεί τα πνευματικά.
Η Υπαπαντή μάς λέει, ο Χριστός είναι εδώ, το φως είναι εδώ, αλλά πρέπει να τον αναγνωρίσουμε, να τον πάρουμε μέσα μας και να αφήσουμε αυτό το φως να φωτίσει τη ζωή μας. Δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι ο κόσμος θα αλλάξει από μόνος του.Ο καθένας μας πρέπει να σταθεί σταθερός στην πίστη, ακόμη κι αν όλοι γύρω μοιάζουν να κοιτάζουν μόνο το συμφέρον τους ή να θέλουν να ζουν άταραχα, χωρίς Θεό.
Αδελφοί μου, ας δεχθούμε το Χριστό όπως ο Συμεών και η Άννα. Ας γίνουμε φως μέσα σε έναν κόσμο που ζητάει απλώς να μην ταράσσεται. Ας σταθούμε σταθεροί, ρεαλιστικά και με πίστη, για να φωτίσουμε με τη ζωή μας αυτούς που μας περιβάλλουν. Αμήν.
