Αδελφοί μου,
Σήμερα, 23 Αυγούστου, η Εκκλησία συνεχίζει μέσα στο φως της μεγάλης εορτής της Κοιμήσεως
της Κυρίας Θεοτόκου, της Παναγία, και μας καλεί να σταθούμε με περισσότερη ησυχία και
περισυλλογή μπροστά στο ιερό της πρόσωπο.
Δεν τιμούμε την Παναγία μόνο μία ημέρα, αλλά ζούμε μέσα στο πνεύμα της εορτής της. Γιατί η
Παναγία δεν είναι ένα γεγονός του παρελθόντος, είναι ζωντανή παρουσία στην Εκκλησία, είναι
μητρική σκέπη και παρηγοριά για κάθε χριστιανική ψυχή.
Η Κοίμησή Της μάς αποκαλύπτει κάτι βαθύ: ότι ο άνθρωπος που ζει ενωμένος με τον Θεό δεν
χάνεται, αλλά μεταβαίνει από τον θάνατο στη ζωή. Και η Παναγία, η ταπεινή δούλη του Κυρίου,
γίνεται η πρώτη που βιώνει αυτή την ελπίδα ολοκληρωμένα, ως προάγγελος της κοινής
ανάστασης όλων μας.
Αδελφοί μου,
στην Παναγία βλέπουμε το πρόσωπο της απόλυτης εμπιστοσύνης στον Θεό. Δεν αντιστάθηκε
στο θέλημά Του, δεν ζήτησε εξηγήσεις, δεν επέλεξε τον δικό της δρόμο. Είπε απλά: «Γένοιτό μοι
κατά το ρήμά σου». Και αυτή η υπακοή έγινε η αρχή της σωτηρίας του κόσμου.
Γι’ αυτό και η Παναγία δεν είναι μόνο πρότυπο αγιότητας, αλλά και δρόμος για τη δική μας
ζωή. Μας δείχνει πώς ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς εγωισμό, χωρίς υπερηφάνεια, χωρίς
πνευματική τύφλωση, με ταπείνωση, με προσευχή, με εμπιστοσύνη στον Θεό.
Και σήμερα, 23 Αυγούστου, μέσα στην ηχώ της μεγάλης γιορτής, η Εκκλησία μάς καλεί να
κρατήσουμε ζωντανό αυτό το μήνυμα: ότι η Παναγία δεν απομακρύνει κανέναν, αλλά όλους τους
οδηγεί στον Χριστό. Δεν κρατά τίποτα για τον εαυτό της, αλλά δείχνει συνεχώς τον Υιό της.
Αδελφοί μου,
ας την παρακαλέσουμε να σκεπάζει την πατρίδα μας, τις οικογένειές μας και ιδιαίτερα τους
νέους μας. Σε έναν κόσμο που γεμίζει ανησυχία, σύγχυση και πνευματική ξηρασία, η Παναγία
παραμένει λιμάνι ειρήνης και βεβαιότητα ελπίδας.
Και ας κρατήσουμε μέσα μας την κλήση της Εκκλησίας αυτές τις μέρες του
Δεκαπενταυγούστου: να μην αφήσουμε την εορτή να περάσει απλώς ως ανάμνηση, αλλά να γίνει
τρόπος ζωής με ταπείνωση, προσευχή και αγάπη.
Αμήν.