Αδελφοί μου,
Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς μεταφέρει στην ακρογιαλιά της Γαλιλαίας. Ο Χριστός περπατά δίπλα στη θάλασσα και καλεί απλούς ανθρώπους, ψαράδες, να Τον ακολουθήσουν. Δεν διαλέγει ισχυρούς, μορφωμένους ή ανθρώπους με εξουσία. Διαλέγει ανθρώπους με καθαρή καρδιά και διάθεση να εμπιστευθούν τον Θεό.
«Δεῦτε ὀπίσω μου», τους λέει. Ελάτε κοντά μου. Ακολουθήστε με. Και εκείνοι αφήνουν τα δίχτυα, τα καΐκια, ακόμη και την ασφάλεια της ζωής τους και ακολουθούν τον Χριστό.
Πόσο συγκλονιστική είναι αυτή η εικόνα. Δεν ζητούν εγγυήσεις. Δεν ρωτούν τι θα κερδίσουν. Δεν αναβάλλουν την απόφαση. Εμπιστεύονται τον Χριστό και ξεκινούν μια νέα ζωή.
Μέσα στον θόρυβο της εποχής μας, μέσα στην αγωνία, στην αβεβαιότητα και στη σύγχυση, ο Χριστός εξακολουθεί να λέει: «Ακολούθησέ με». Όχι για να στερήσει τη χαρά από τον άνθρωπο, αλλά για να του δώσει αληθινή ζωή. Ο Χριστός συνεχίζει και σήμερα να καλεί ανθρώπους. Δεν σταμάτησε ποτέ να χτυπά την πόρτα της ανθρώπινης καρδιάς. Καλεί τον κάθε άνθρωπο σε μια ζωή αληθινή, γεμάτη φως, αγάπη και νόημα.
Και ιδιαίτερα καλεί τους νέους ανθρώπους. Σήμερα όμως πολλοί νέοι δυσκολεύονται να ακούσουν αυτή τη φωνή. Ζουν μέσα σε έναν κόσμο που τους μαθαίνει να πιστεύουν μόνο στην επιτυχία, στο χρήμα, στην εικόνα και στην προσωπική προβολή. Έναν κόσμο που υπόσχεται ελευθερία αλλά τελικά γεμίζει την ψυχή με άγχος, μοναξιά και εσωτερικό κενό.
Και το τραγικό είναι ότι πολλοί άνθρωποι έχασαν την εμπιστοσύνη τους. Δυσκολεύονται να πιστέψουν σε πρόσωπα, σε αξίες, ακόμη και στον ίδιο τον εαυτό τους. Γι’ αυτό και η κλήση του Χριστού μοιάζει πολλές φορές παράξενη στα αυτιά του σύγχρονου ανθρώπου.
Όμως οι μαθητές μάς δίνουν σήμερα ένα μεγάλο μάθημα. Άφησαν τα πάντα γιατί κατάλαβαν ότι όταν βρίσκει κανείς τον Χριστό, δεν χάνει τη ζωή του αλλά τη σώζει.
Και βέβαια ο Χριστός δεν ζητά από όλους μας να εγκαταλείψουμε τα σπίτια και τις δουλειές μας. Ζητά όμως να αφήσουμε πίσω ό,τι μας κρατά μακριά Του. Να αφήσουμε τον εγωισμό, τα πάθη, τη σκληρότητα της καρδιάς, την αδιαφορία.
Μας καλεί σε μετάνοια. Μας καλεί σε αλλαγή ζωής. Μας καλεί να γίνουμε άνθρωποι αγάπης και αλήθειας.
Πόσες φορές ο Θεός μάς δίνει ευκαιρίες και εμείς τις αναβάλλουμε. Μας καλεί μέσα από έναν λόγο του Ευαγγελίου, μέσα από μια δοκιμασία, μέσα από έναν πνευματικό άνθρωπο, μέσα από μια στιγμή που αγγίζει την ψυχή μας. Και εμείς λέμε: «Αργότερα. Κάποια άλλη στιγμή».
Όμως η ζωή περνά γρήγορα. Και ο άνθρωπος δεν σώζεται με αναβολές.
Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς μιλά και για τη Βασιλεία του Θεού. Ο Χριστός γύριζε όλη τη Γαλιλαία «κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας». Όχι μιας επίγειας εξουσίας, αλλά μιας πνευματικής βασιλείας που αρχίζει από την καρδιά του ανθρώπου.
Σήμερα πολλοί περιμένουν να αλλάξει ο κόσμος μόνο με πολιτικά συστήματα, με νόμους και με οικονομικές λύσεις. Όμως αν δεν αλλάξει η καρδιά του ανθρώπου, τίποτε δεν αλλάζει πραγματικά. Και ας το προσέξουμε αυτό ιδιαίτερα στην εποχή μας. Μπορεί να έχουμε πρόοδο τεχνολογική, αλλά πολλές φορές υπάρχει πνευματική ερημιά. Υπάρχει μοναξιά, φόβος, έλλειψη ελπίδας. Ο άνθρωπος κατέκτησε πολλά γύρω του, αλλά έχασε την ειρήνη μέσα του.
Γι’ αυτό η πατρίδα μας έχει ανάγκη όχι μόνο από ανάπτυξη οικονομική, αλλά από αναγέννηση πνευματική. Από ανθρώπους που θα ζουν με πίστη και όχι μόνο με συμφέρον. Από οικογένειες που θα κρατούν ζωντανές τις αξίες της Ορθοδοξίας μας. Από νέους που θα έχουν ιδανικά και καθαρότητα ψυχής.
Αδελφοί μου,
ο Χριστός και σήμερα περνά δίπλα μας όπως πέρασε στη Γαλιλαία. Και απευθύνει στον καθένα μας την ίδια πρόσκληση: «Ακολούθησέ με». Το ερώτημα είναι αν θα βρούμε το θάρρος να αφήσουμε ό,τι μας κρατά δέσμιους και να Τον εμπιστευθούμε πραγματικά.
Ας ανοίξουμε λοιπόν την καρδιά μας στη φωνή του Θεού. Ας μην αφήσουμε τη ζωή μας να χαθεί μέσα στη σύγχυση και στην αδιαφορία της εποχής. Και ας κάνουμε τον Χριστό κυβερνήτη της ψυχής και της ζωής μας.
Αμήν.
