Αδελφοί μου,
Σήμερα θα σταθούμε σε ένα χωρίο από το Ευαγγέλιο που αναγνώσαμε στη σημερινή Θεία Λειουργία. Ο Ιησούς μόλις έμαθε ότι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος είχε συλληφθεί και φυλακιστεί. Ήξερε ότι οι καιροί ήταν δύσκολοι, η εξουσία του Ηρώδη ήταν καταπιεστική, και πολλοί ζούσαν με φόβο και ανησυχία. Κι όμως, ο Ιησούς δεν φοβήθηκε. Αποφάσισε να αφήσει τη Ναζαρέτ, τον τόπο όπου μεγάλωσε, και να μεταβεί στη Γαλιλαία, για να φέρει φως σε εκείνους που ζούσαν στο σκοτάδι.
Κατέληξε στην Καπερναούμ, μια πόλη κοντά στη θάλασσα της Γεννησαρέτ. Φανταστείτε την Καπερναούμ σαν μια μικρή κερκυραϊκή παραθαλάσσια πόλη: οι ψαράδες βγαίνουν το πρωί για δουλειά, τα παιδιά παίζουν στις γειτονιές, οι άνθρωποι ζουν τη ζωή τους, αλλά πολλοί νιώθουν μέσα τους αβεβαιότητα, φόβο, σκοτάδι στην καρδιά τους. Εκεί, λέει ο Ησαΐας, θα δουν φως μεγάλο.
Ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι, που ζει με την αγωνία και την καταπίεση, βλέπει τον Ιησού να φέρνει φως. Αυτό το φως δεν είναι απλώς μια λάμψη στην καθημερινότητα, αλλά η παρουσία του Θεού που φωτίζει την ψυχή μας, μας ελευθερώνει από τον φόβο και την αμαρτία, μας δείχνει την αλήθεια και την αγάπη.
Και τότε ο Ιησούς άρχισε να κηρύττει: «Μετανοείτε! Η βασιλεία του Θεού πλησιάζει». Όχι μόνο λέξεις, αλλά μια πρόσκληση να αλλάξουμε τη ζωή μας, να αφήσουμε πίσω μας ότι μας κρατάει δέσμιους, να ζήσουμε σαν παιδιά φωτός, γεμάτοι ελπίδα και χαρά. Όπως η θάλασσα γύρω από την Κέρκυρα καθρεφτίζει τον ήλιο το πρωί, έτσι και η καρδιά μας μπορεί να καθρεφτίζει το φως του Χριστού, να φέρει ζωή και χαρά σε όσους μας βλέπουν.
Αδελφοί μου, η πρόσκληση αυτή είναι για όλους μας. Η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται μόνο μακριά, στην ιστορία ή σε άλλους τόπους. Έρχεται τώρα, μέσα μας, στην ενορία μας, στα σπίτια μας, στις σχέσεις μας. Όσοι αφήνουν τον Χριστό να φωτίσει την καρδιά τους, θα δουν ότι κάθε σκοτάδι μπορεί να μετατραπεί σε φως, κάθε δυσκολία σε ευλογία, κάθε φόβος σε ελπίδα.
Ας θυμόμαστε λοιπόν, την Κυριακή αυτή, ότι ο Χριστός έρχεται να μας φωτίσει, να μας κατευθύνει, να μας δώσει τη ζωή που αξίζει να ζούμε. Ας Τον αφήσουμε να μπει στην καρδιά μας, όπως μπαίνει το φως μέσα σε ένα μικρό σπίτι το πρωί, και ας μεταδώσουμε αυτό το φως στους γύρω μας.
Αμήν.
