Ἀδελφοί μου,
σήμερα η Κέρκυρα πανηγυρίζει. Πανηγυρίζει τον Πατέρα, τον Προστάτη, τον Επίσκοπο, τον Θαυματουργό της, τον Ἅγιο Σπυρίδωνα, που εδώ και αιώνες σκεπάζει το νησί μας με τη χάρη και την ευλογία του. Δεν είναι απλώς ένας άγιος του παρελθόντος. Είναι ο ζωντανός συμπολίτης μας, ο άγρυπνος φύλακας της Κέρκυρας, όπως τον αποκαλεί ο λαός μας.
Ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκε στην Κύπρο, ήταν ταπεινός βοσκός, έγγαμος, πατέρας, και αργότερα επίσκοπος Τριμυθούντος. Ο τρόπος ζωής του ήταν απλός, αλλά γεμάτος Θεό. Δεν έζησε σε παλάτια, δεν είχε πλούτη, μα είχε μέσα του την πλούσια χάρη του Αγίου Πνεύματος. Και γι’ αυτό ο Θεός τον δόξασε, ώστε να θαυματουργεί όχι μόνο όσο ζούσε, αλλά και μετά την κοίμησή του, μέχρι σήμερα.
Ήταν επίσκοπος, κι όμως παρέμεινε απλός σαν χωρικός. Περπατούσε ξυπόλυτος, φορούσε το απλό βοσκίσιο σκουφί του, και βοηθούσε κάθε άνθρωπο χωρίς διάκριση. Δεν έδινε αξία στους τύπους, αλλά στην αγάπη.
Όταν κάποτε έφερε θαύμα ενώπιον της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου για να ομολογήσει την Αγία Τριάδα, μετατρέποντας ένα κεραμίδι σε φωτιά, νερό και πηλό, δεν το έκανε για να εντυπωσιάσει, αλλά για να δείξει την απλότητα της πίστης, ότι ο Θεός είναι Ένας κατά την ουσία και Τριάδα κατά τα πρόσωπα.
Ο Άγιος ήταν άνθρωπος ειρήνης. Δεν αντέδρασε ποτέ με θυμό, ακόμη κι όταν τον αδίκησαν ή τον περιφρόνησαν. Ήξερε ότι η δύναμη του Χριστού δεν βρίσκεται στην εξουσία, αλλά στην πραότητα και στην καρδιά που συγχωρεί. Και αυτή η καρδιά συνεχίζει να χτυπά μέσα από τα θαύματά του. Πόσες φορές δεν τον είδαμε να προστατεύει την Κέρκυρα από πανώλη, σεισμό, πείνα, πολέμους! Πόσες φορές δεν ακούσαμε το ράσο του να περπατά τη νύχτα στα καντούνια, πηγαίνοντας να βοηθήσει τους ανθρώπους του! Αυτή η ζωντανή παρουσία του Αγίου δεν είναι παραμύθι, είναι μαρτυρία πίστεως. Είναι η βεβαιότητα ότι οι άγιοι είναι φίλοι του Θεού και φίλοι δικοί μας, συνοδοιπόροι μας στη ζωή.
Σήμερα, μέσα στην αναταραχή του κόσμου, ο Άγιος Σπυρίδων μάς καλεί να θυμηθούμε τρεις μεγάλες αλήθειες.
Πρώτον, να κρατήσουμε πίστη απλή, όχι θεωρητική, αλλά ζωντανή και εμπιστευτική.
Δεύτερον, να διατηρήσουμε καρδιά ειρηνική, που συγχωρεί και δεν καταδικάζει.
Και τρίτον, να έχουμε ελπίδα σταθερή στον Θεό, ακόμη κι όταν όλα γύρω μας κλονίζονται.
Αδελφοί μου, ο Άγιος Σπυρίδων δεν έκανε θαύματα μόνο για να μας εντυπωσιάσει. Τα έκανε για να μας δείξει πως η αγιότητα δεν είναι κάτι μακρινό, αλλά δρόμος ανοιχτός για κάθε πιστό άνθρωπο. Η χάρη του Θεού ενεργεί εκεί όπου υπάρχει ταπείνωση, προσευχή και αγάπη.
Γι’ αυτό και σήμερα, τον παρακαλούμε να μας σκεπάζει όλους, να προστατεύει το νησί μας, τις οικογένειές μας, τους νέους μας, και να χαρίζει ειρήνη και ενότητα στον λαό μας.
Ἀς έχουμε κι εμείς, μέσα στη ζωή μας, λίγη από την απλότητα του Αγίου, λίγη από τη γλυκύτητά του, λίγη από την ειρήνη του Χριστού που τον πλημμύριζε.
Γιατί τότε, αδελφοί μου, ο Άγιος Σπυρίδων δεν θα είναι μόνο φύλακας της Κέρκυρας,
αλλά συνοδοιπόρος και φίλος της ψυχής μας.
Ἀμήν.
