Την Κυριακή, 26 Ιουλίου 2026, Η’ Ματθαίου και εορτή της Αγίας Ενδόξου Οσιομάρτυρος Παρασκευής, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Πόλεως στην Κέρκυρα. Το Σεβασμιώτατο πλαισίωσε ο Αρχιερατικός Επίτροπος Πόλεως και εφημέριος του Ιερού Ναού, Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μοναστηριώτης μαζί με τους Διακόνους του. Ο π. Νικόλαος εργάζεται αθόρυβα, ακούραστα και με πνεύμα θυσίας για την οικοδομή των ψυχών των ανθρώπων, επιτελώντας σημαντικό ποιμαντικό έργο στην ενορία. Καρπός της αδιάκοπης αυτής διακονίας αποτελεί και η ζωντανή ενοριακή ζωή, καθώς ο Ιερός Ναός ήταν κατάμεστος από πιστούς, με ιδιαίτερα συγκινητική την παρουσία πλήθους νέων ανθρώπων και νέων οικογενειών. Μάλιστα, η συντριπτική πλειονότητα των εκκλησιαζομένων συμμετείχε στο υπέρτατο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, γεγονός που προκάλεσε ιδιαίτερη χαρά στο Σεβασμιώτατο, ο οποίος δεν παρέλειψε να αναφερθεί με θερμούς λόγους στην πνευματική αυτή καρποφορία της ενορίας.
Ο Σεβασμιώτατος, κατά την ομιλία του, αναφέρθηκε στο απολυτίκιο της Αγίας Παρασκευής και ιδιαίτερα στους λόγους «τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ ἀθλοφόρε·», διερωτώμενος ποια είναι η ομώνυμη πίστη της Αγίας. Όπως υπογράμμισε, πρόκειται για την πίστη της Αγίας και Μεγάλης Παρασκευής, δηλαδή την πίστη στη θυσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας». Τόνισε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από το να θυσιάζεται ο ίδιος ο Θεός επάνω στον Σταυρό για τη σωτηρία του σύμπαντος κόσμου και επισήμανε ότι οι Άγιοι της Εκκλησίας δεν στάθηκαν στο εξωτερικό θέαμα της Σταυρώσεως, αλλά προσέλαβαν την ουσία της θυσίας του Χριστού και οικοδόμησαν ολόκληρη τη ζωή τους επάνω σε αυτήν.
Με αφορμή τη ζωή και το μαρτύριο της Αγίας Παρασκευής, ο Σεβασμιώτατος κάλεσε όλους σε αυτοκριτική, θέτοντας το ερώτημα ποιο είναι πραγματικά το κέντρο της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου. Υπενθύμισε τον λόγο του Αποστόλου Παύλου, «ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. 2,20), τονίζοντας ότι μόνον όταν ο Χριστός ζει μέσα στην καρδιά του ανθρώπου μπορεί εκείνος να γίνει αυθεντικός μάρτυρας της πίστεως.
Στη συνέχεια, ερμηνεύοντας το ευαγγελικό ανάγνωσμα του χορτασμού των πεντακισχιλίων, ο Σεβασμιώτατος στάθηκε ιδιαίτερα στον διάλογο του Κυρίου με τους μαθητές Του. Υπενθύμισε ότι όταν ο Χριστός τούς είπε «Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν» (Ματθ. 14,16), εκείνοι αποκρίθηκαν ότι διέθεταν μόνον πέντε άρτους και δύο ιχθύες. Υπογράμμισε ότι απαιτούνταν μεγάλη πίστη για να ανταποκριθούν στο λόγο του Κυρίου, ο Οποίος ευλόγησε τα ελάχιστα αυτά αγαθά και χόρτασε ολόκληρο το πλήθος. Όπως τόνισε, αυτό που πολλές φορές λείπει από τη ζωή του ανθρώπου είναι η πίστη στη θυσία του Κυρίου μας, διότι με την αληθινή πίστη ακόμη και τα ανθρώπινα αδύνατα γίνονται κατορθωτά.
Ο Σεβασμιώτατος συνέδεσε την πίστη αυτή με το έργο των Αγίων Αποστόλων, οι οποίοι βίωσαν τη θυσία και την Ανάσταση του Κυρίου και εξήλθαν στον κόσμο κηρύττοντας με παρρησία το Ευαγγέλιο. Η πίστη στην Ανάσταση του Χριστού είναι το θεμέλιο της χριστιανικής πίστεως, υπενθυμίζοντας το λόγο του Αποστόλου Πέτρου ότι θα ήταν ματαία η πίστη μας εάν δεν στηριζόμασταν στην Ανάσταση του Κυρίου μας, ενώ αναφέρθηκε και στις μάταιες προσπάθειες να αποκρυβεί το γεγονός της Αναστάσεως με την εξαγορά των φυλάκων του Τάφου. Ωστόσο, όπως τόνισε, όσο κι αν επιχείρησαν να συκοφαντήσουν το Χριστό, Εκείνος «ζει και θα ζει στον αιώνα». Μάλιστα, η πίστη των Αποστόλων έγινε το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκαν και οι αναρίθμητοι Μάρτυρες και Ομολογητές της Εκκλησίας, οι οποίοι με τη θυσία και την ομολογία τους μαρτύρησαν διαχρονικά τον ζώντα και Αναστάντα Χριστό.
Καταλήγοντας, ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι η πίστη της Αγίας Παρασκευής δεν περιορίζεται μόνο στη θυσία της Μεγάλης Παρασκευής. Μετά τη Μεγάλη Παρασκευή ακολουθεί η ημέρα του Κυρίου, η Κυριακή, η λαμπροφόρος Ανάσταση του Χριστού, η οποία αποτελεί το θεμέλιο της χριστιανικής πίστεως και της ελπίδας του ανθρώπου. Ο Αναστάς Κύριος κατεπάτησε τον θάνατο, τον έσχατο εχθρό του ανθρώπου, και χάρισε στον κόσμο «τη δυνατότητα της αληθινής, της οντολογικής ζωής». Αυτή η αναστάσιμη πίστη, όπως τόνισε, ανέδειξε το πρότυπο της χριστιανής γυναίκας, η οποία διακρίνεται για το πνευματικό ήθος, την αληθινή αγάπη και τη δύναμη της θυσίας. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι ο άνθρωπος παραμένει ελεύθερος, καθώς την ελευθερία αυτή την εχάρισε ο ίδιος ο Θεός, και πάνω σε αυτήν στηρίχθηκαν όλοι οι μάρτυρες της Εκκλησίας, οι οποίοι διαχρονικά διδάσκουν τον δρόμο της πίστεως και της αληθινής ζωής εν Χριστώ.
Στο τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά και ευλογημένα, αλλά ιδιαιτέρως στις εορτάζουσες, με την Αγία Παρασκευή να πρεσβεύει αδιαλείπτως για τη ζωή του καθενός θεραπεύοντας όχι μόνον τα εξωτερικά αισθητήρια της οράσεώς μας, αλλά κυρίως τα εσωτερικά αισθητήρια της ψυχής μας.
