ΜΗΝΥΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

0
23
ΜΗΝΥΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΠΑΞΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΝΤΙΩΝ ΝΗΣΩΝ κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2017-2018

ΜΗΝΥΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΠΑΞΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΝΤΙΩΝ ΝΗΣΩΝ κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2017-2018

Ἀγαπητοί μου πατέρες και ἀδελφοί, ἀγαπητοί μου γονεῖς, κατηχητές, κατηχήτριες καί παιδιά,
Ἡ Ἐκκλησία μας καλεῖ ὅλους σας στόν ἀγῶνα τῆς κατηχήσεως, ὁ ὁποῖος πηγάζει ἀπό τήν πίστη ὅτι τό Εὐαγγέλιο ἔχει τήν κύρια θέση στήν ζωή μας. Ἡ γνώση τῶν ἀρχῶν καί τῶν ἀξιῶν τοῦ Εὐαγγελίου, πού ὁ Κύριός μας, ἀλλά καί οἱ μαθητές Του μᾶς ἄφησαν ὡς παρακαταθήκη, ὅπως ἐπίσης καί τοῦ τρόπου μέ τόν ὁποῖο τό Εὐαγγέλιο βιώθηκε στήν Ἐκκλησία ἀπό τούς Ἁγίους εἶναι ἀνάγκη μεγάλης σημασίας γιά τό σήμερα. Δέν γνωρίζουμε πρός τά ποῦ προχωροῦμε.

Ὁ πολιτισμός μας, μέσω τῶν εἰκόνων πού προβάλλει ὡς ἀλήθεια, μᾶς κάνει νά πιστεύουμε ὅτι εὐτυχισμένος ἄνθρωπος εἶναι ὁ διάσημος, αὐτός μέ τόν ὁποῖο ἀσχολοῦνται οἱ περισσότεροι. Εὐτυχισμένος εἶναι ὅποιος βρίσκει τήν ζωή καί τούς ἄλλους ὅπως τούς θέλει. Αὐτός πού μπορεῖ νά ἀπολαμβάνει χωρίς εὐθύνη τά πάντα. Κι ἐνῶ ἀπό παντοῦ τέτοιες φωνές ἀκούγονται καί διεκδικοῦν τό ἀλάθητο, διαπιστώνουμε ὅτι καμία εὐτυχία δέν εἶναι ἐφικτή χωρίς νόημα καί σκοπό ζωῆς, χωρίς συμπαραστάτη τόν Θεό, χωρίς τήν ἐλπίδα πού ἡ πίστη μᾶς προσφέρει στίς διαψεύσεις τῆς πραγματικότητας.

Αὐτό προσπαθοῦμε νά πετύχουμε μέ τήν κατήχηση, τόν ἐπανευαγγελισμό δηλαδή τοῦ λαοῦ μας καί ἰδιαίτερα τῆς νεολαίας μας.

Νά δείξουμε τόν Χριστό καί τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο Ἐκεῖνος ζητᾶ νά ἀντιμετωπίσουμε τίς μικρότερες ἤ μεγαλύτερες κρίσεις τῆς ζωῆς μας. Ὄχι ἁπλῶς τί πρέπει νά κάνουμε καί τί ὄχι. Κυρίως σέ Ποιόν καί σέ τί πιστεύουμε, διότι ὅταν ἡ πίστη εἶναι ἰσχυρή καί μέ ἐπίγνωση, τότε θά βροῦμε τόν τρόπο νά παλέψουμε καί νά μήν λυγίσουμε.

Αὐτός ὁ δρόμος περνᾶ μέσα ἀπό τίς κατηχητικές συνάξεις τῶν ἐνοριῶν, τόσο γιά τούς μικρότερους ὅσο καί γιά τούς μεγαλύτερους.

Στίς ἡμέρες μας προστίθεται καί ἕνα ἄλλο πρόβλημα: τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἔχει πάψει νά προσφέρει τήν ἐπαφή μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη καί παράδοση καί ἔχει γίνει ἕνα ἀλλόκοτο κράμα ἐννοιῶν, εἰκόνων ἀπό ἄλλες θρησκεύματα, ὅπου ἡ πίστη στόν Χριστό ἐξισώνεται, δυστυχῶς, μέ τήν πίστη στούς ἱδρυτές ἄλλων θρησκειῶν καί ἡ σύγχυση ξεκινᾶ ἀπό τήν τρίτη Δημοτικοῦ.

Ἄς μήν περιμένουμε λοιπόν οὐσιαστική καί ὑπεύθυνη ἐπαφή μέ τήν πίστη ἀπό ἀλλοῦ. Οἰκογένεια καί Ἐκκλησία ἀποτελοῦμε τά τελευταῖα καταφύγια, ὥστε τά παιδιά καί οἱ νέοι μας νά εἶναι ἐν ἐπιγνώσει Ὀρθόδοξοι χριστιανοί.

Σήμερα λοιπόν ξεκινᾶ ἡ νέα κατηχητική χρονιά. Χαιρόμαστε κι ἐμεῖς μαζί σας καί ἐπευλογοῦμε πατρικῶς τόσο τούς ἱερεῖς μας, ὅσο καί τούς κατηχητές, τίς κατηχήτριες καί τά παιδιά ὅλων τῶν ἡλικιῶν πού θά πάρουν μέρος στίς κατηχητικές συνάξεις.

Καί ζητοῦμε γιά μία ἀκόμη φορά ἀπό τούς γονεῖς νά ἐμπιστευθοῦν τήν Ἐκκλησία, εὐχαριστῶντας τους ἐκ τῶν προτέρων. Καλή ἱεραποστολική καί κατηχητική χρονιά!

Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
Ο ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΠΑΞΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΝΤΙΩΝ ΝΗΣΩΝ
ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

 

ΑΘΕΪΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΦΕΤΙΝΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Ξεκίνησαν το βράδυ της Πέμπτης 28 Σεπτεμβρίου 2017 οι συνάξεις του κύκλου φοιτητών, νέων επιστημόνων και εργαζομένων που διοργανώνει για δέκατη πέμπτη συνεχόμενη χρονιά η Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας στο Πνευματικό Κέντρο (Ακαδημίας 2).

Μετά τον αγιασμό, έγινε από τον υπεύθυνο του κύκλου π. Θεμιστοκλή Μουρτζανό η παρουσίαση του θέματος που θα απασχολήσει τις συνάξεις για το Χειμερινό Εξάμηνο και που είναι «Αθεΐα και πίστη: από τον αρχαιοελληνικό στον χριστιανικό λόγο». Δύο είναι οι βασικές πηγές για την προσέγγιση του: η φιλοσοφία του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Επίκουρου και τα «Αρεοπαγιτικά κείμενα», πατερικό έργο του 5ου αιώνα.

Οι πρώτες 7 συνάξεις θα είναι αφιερωμένες στον Επίκουρο, με πρώτη πηγή την «Επιστολή προς Μενοικέα».

Ο Επίκουρος ουσιαστικά ήταν ο φιλόσοφος μιας εποχής που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την σύγχρονη μετανεωτερικότητα. Έζησε από το 341 έως το 270 π. Χ. Είχε προηγηθεί η εποχή του Ελληνικού Διαφωτισμού (σοφιστές, Πλάτων, Σωκράτης, Αριστοτέλης) και μετά την παγκοσμιοποίηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου ακολουθεί η «ατομοκεντρικότητα» της ελληνιστικής εποχής.

Το δεσπόζον ερώτημα, στο οποίο απαντά και ο Επίκουρος, είναι «πώς θα ζήσω ως άτομο την ευτυχία;». Δεν υπάρχει συλλογικότητα, καθώς η πόλις-κράτος βρίσκεται σε παρακμή και η πολιτική έχει πάψει να ενδιαφέρει τους πολλούς, ενώ και οι συμπολιτείες αργότερα δεν έχουν τον χαρακτήρα της κοινότητας. Ο Επίκουρος έρχεται να δώσει μαρτυρία φιλοσοφίας η οποία αποσκοπεί στην απάντηση του ερωτήματος της «ευδαιμονίας». Κλειδί η «φρόνησις» ως ατομικό γεγονός.

Στην πρώτη σύναξη τονίστηκε η άποψη του φιλοσόφου ότι η φιλοσοφία δεν είναι ίδιον μόνο των ηλικιωμένων, αλλά και των νέων. Ο νέος που φιλοσοφεί δεν απογοητεύεται από τα μελλούμενα να συμβούν. Επίσης, η φιλοσοφία βοηθά τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει ότι ο θάνατος δεν τον καταβάλλει, διότι όπου υπάρχει αυτός, δεν υπάρχει ο θάνατος και όπου υπάρχει ο θάνατος δεν υπάρχει αυτός.

Ο Επίκουρος είναι μηδενιστής. Δεν πιστεύει στην μεταθανάτια ζωή και επομένως, απορρίπτει την παρηγορητικότητα της θρησκείας.
Παρ’ όλα αυτά δεν είναι άθεος. Πιστεύει ουσιαστικά στον μονοθεϊσμό, μόνο που δεν θέλει να ταυτίσει τον θεό με θρησκευτικά συστήματα και δεισιδαιμονίες, αλλά να τον αφήσει στην πληρότητα, την μακαριότητα και την αθανασία του.

«Το μέλλον δεν είναι εντελώς δικό μας, αλλά ούτε κι εντελώς όχι δικό μας». Για να το ζήσουμε, υποστηρίζει ο Επίκουρος, χρειάζεται να βρούμε εκείνες τις ηδονές που προέρχονται από επιθυμίες οι οποίες συντελούν στην υγεία του σώματος και την ηρεμία της ψυχής. Επομένως, οι επιθυμίες δεν είναι όλες συμφέρουσες και ωφέλιμες, ενώ υπάρχουν και επιθυμίες που πρέπει να αποφεύγονται γιατί οι ηδονές του μέλλοντος πρέπει να περάσουν από τον πόνο και την στέρηση στο παρόν.

Στη συνέχεια, έγινε κριτική πάνω στις θέσεις του Επίκουρου και επισημάνθηκαν τα εξής:

Α. για τους χριστιανούς ο θάνατος είναι πέρασμα, Πάσχα, βίωση της κοινωνίας με τον Θεό και ελπίδα ανάστασης, όχι μηδενισμός τη ύπαρξης.

Β. Ο Θεός δεν μας δημιούργησε ούτε από έλλειψη δική Του ούτε επειδή είχε ανάγκη να ασχολείται μαζί μας, ούτε επειδή θέλει να μας τιμωρεί, αλλά από αγάπη που γίνεται δημιουργία. Ο Θεός προνοεί για μας, όχι όμως καταπατώντας την ελευθερία μας.

Γ. Οι ηδονές δε είναι όλες απορριπτέες. Η πνευματική ηδονή της κοινωνίας με τον Θεό αφήνει στην άκρη κάθε άλλη. Τα ανθρώπινα κανείς πρέπει να τα χαίρεται με μέτρο. Η ευτυχισμένη ζωή έρχεται πιο πέρα από τις στιγμές. Ο πολιτισμός μας στηρίζεται στο στιγμιαίο, όμως η πίστη μιλά για την διάρκεια που έρχεται μέσα από την αγάπη.

Δ. Η πίστη στον Θεό νικά κάθε φόβο, διότι είναι πορεία προς την τέλεια αγάπη!

Οι συναντήσεις συνεχίζονται την Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2017 και ώρα 9.15 μ.μ. με θέμα πάλι από το «Προς Μενοικέα» του Επίκουρου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here