Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Σκριπερού

Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου ΣκριπερούΙερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Σκριπερού

Δέν πρόκειται γιά τήν ἀσβεστωμένη ἐκκλησία μέ τό θεόρατο κυπαρίσσι καί στό βάθος τό Ποντικονήσι πού εἶναι γνωστή σέ ὅλους, ἀλλά γιά ἄλλη μονή, συνώνυμή της, πού σκαρφάλωσε στήν ὀρεινή ἐνδοχώρα τῆς Κερκύρας, στούς πρόποδες τό Κορακίου ὄρους, λίγο μετά τόν οἰκισμό τοῦ Σκριπεροῦ, πού ἀνήκει στόν Δῆμο Παλαιοκαστριτῶν.

Ἡ Ἱερά Μονή Ὑπεραγίας Θεοτόκου Βλαχερνῶν Σκριπεροῦ ἄρχισε νά κτίζεται περί τό 1780 ἀπό τήν οἰκογένεια Τσιλιμπάρη σέ ἐλαιώνα της καί ὥς τίς ἀρχές τοῦ 20ου αἰ. ἐγκαταβίωνε ἐκεῖ ἱερομόναχος προερχόμενος ἀπό τήν οἰκογένεια αὐτήν.

Ὁ Ἱερομόναχος εἶχε ἐπιφορτιστεῖ μέ τή συντήρηση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καθώς καί τή διαχείριση τῶν περιουσιακῶν στοιχείων της, ἀποδίδοντας κατ’ ἔτος λογαριασμό στούς ἐπιτρόπους τῆς οἰκογενείας. Στίς ἀρχές τοῦ 20ου αἰ. τόν τελευταῖο Ἱερομόναχο Ζωσιμᾶ Τσιλιμπάρη τόν γηροκόμησε μία νεαρή δόκιμη καί ἀργότερα μοναχή, ἡ Χαριτίνη. Μέ τό θάνατο τοῦ Ἱερομονάχου Ζωσιμᾶ ἡ μονή ἔχασε τόν ἀνδρικό της χαρακτήρα καί μετατράπηκε σέ γυναικεία μέ τήν ἐγκαταβίωση τῆς νεαρῆς ἀκόμα τότε μοναχῆς Χαριτίνης.

Ἡ Χαριτίνη ἀσκήθηκε φιλότιμα καί ἀπέκτησε φήμη ἁγίας γυναίκας σέ ὁλόκληρη τήν Κερκύρα, ὅπου μέ τή χάρη τῆς θαυματουργῆς ἐφεστίου εἰκόνας τῆς Παναγίας θεράπευε πολλούς πιστούς πού ζητοῦσαν τή βοήθειά της. Ἡ φήμη της προσέλκυσε καί ἄλλες νεαρές κοπέλες, οἱ ὁποῖες ἀφιερώθηκαν ἐκεῖ ἀκολουθώντας τή γερόντισσα, πλέον, Χαριτίνη, μετά τό θάνατο τῆς ὁποίας ἡ μονή ἄρχισε νά παρακμάζει καί ἀργότερα ἐρήμωσε.

Ἀπό τό 2005 καί ἑξῆς, μέ τήν εὐλογία τοῦ Μητροπολίτου Κερκύρας κ. Νεκταρίου, στό Καθολικό της ἀντηχοῦν ξανά δεήσεις μετά ἀπό δεκαετίες ἀπόλυτης σιωπῆς. Ἡ μονή ἱδρύθηκε πλέον ὡς ἀνδρική μέ προεδρικό διάταγμα καί γίνεται προσπάθεια ἀνοικοδόμησής της.

Κύρια ἀσχολία τῶν μοναχῶν εἶναι ἡ κτηνοτροφία καί ἡ παραγωγή παραδοσιακῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων καθώς καί ἡ καλλιέργεια τῆς γῆς, τῆς ἀμπέλου, τῆς ἐλιᾶς. Φιλότιμη προσπάθεια γίνεται γιά τή διατήρηση παραδοσιακῶν ἐγχώριων ποικιλιῶν.

Τό Καθολικό τῆς Ἱ. Μονῆς εἶναι ἀπό τούς μεγαλύτερους ναούς ἔξω ἀπό τήν πρωτεύουσα τῆς Κερκύρας. Οἰκοδομήθηκε τό 1780 σέ ρυθμό μονόχωρης βασιλικῆς καί πανηγυρίζει στίς 2 Ἰουλίου, ὁπότε ἑορτάζεται ἡ κατάθεση τῆς τιμίας Ἐσθῆτος τῆς Θεοτόκου στόν Ναό τῶν Βλαχερνῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως μέσα σέ χρυσή λάρνακα, ἐπί αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Α´ τοῦ Θρακός (457-474), ὅταν οἱ πατρίκιοι Γάλβιος καί Κάνδιδος τήν μετέφεραν ἀπό τά Ἱεροσόλυμα.

Ἐφέστιος εἰκόνα της εἶναι ὑστεροβυζαντινό ἀντίγραφο τῆς Θεοτόκου στόν τύπο τῆς ἐστεμμένης Βλαχερνίτισσας.

Στό τέμπλο, ἀντί τῶν δεσποτικῶν εἰκόνων τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Βρεφοκρατούσας Θεοτόκου ὑπάρχει ἡ Ἁγία Τριάδα καί ὁ Εὐαγγελισμός στίς ἀντίστοιχες θέσεις. Τό ἐπιβλητικό καμπαναριό, πού δεσπόζει στό χῶρο, κτίστηκε τό 1792 καί εἶναι τό σύνηθες δυτικότροπο, τό ὁποῖο ἀπαντᾶται στήν Κέρκυρα. Φέρει διπλή καμάρα στό κάτω διάζωμα καί μονή στό ἐπάνω. Τό κέντρο τῆς αὐλῆς καταλαμβάνει στέρνα μέ ἐπιγραφή 1914 καί ἡ θέα ἀπό τό σημεῖο αὐτό πρός τόν κερκυραϊκό κάμπο εἶναι πανοραμική.